Lange tijd dacht ik: ‘dat is toch niets voor mij’. Als je m’n inboedel ziet, vraag je je af waar ik het allemaal kwijt kon. Maar ik ben toch enigszins om, sinds ik er één in aanbouw bezocht. Het was dan ook de dag dat ik betoverd raakte door een tiny house. 

Een tiny house. Dat is toch voor die mensen die de maatschappij zat zijn? Dat is vooroordeel nummer één. Er zijn tal van redenen waarom je zo’n huis zou willen betrekken. Maar allemaal hebben ze iets gemeen: de wil om op een andere manier te leven. In een woongemeenschap, om self supporting te worden. Of vooral: eenheid met de natuur. 

Minitopia

Opvallend. Twee vrienden begonnen er ook al over van de week. Ze wezen me op een soortgelijk initiatief in Den Bosch: Minitopia, een project waar geëxperimenteerd wordt met nieuwe woonvormen. Innovatief, circulaire, demontabel, flexibel, tijdelijk en tiny zijn een paar termen die de verschillende huizen, telkens weer anders, vorm hebben gegeven. Minitopia heeft vorm gekregen door de 30-tal bijzondere woningen, ieder met hun eigen verhaal.

Groter dan gedacht

In Beek wordt er op dit moment een tiny house gebouwd. Zijn naam doet-ie niet echt eer aan op een positieve manier. Het was ruimer dan ik me kon voorstellen. Toegegeven, het slaapvertrek heeft maar slechts ruimte voor twee matrassen, maar dat wordt gecompenseerd door de hoeveelheid opbergruimte in laatjes, een douchebak van normaal formaat en zelfs een achterdeur. 

Mijmeren

Ondertussen mijmer ik wat over hoe ik als kind dacht over m’n toekomstige woningen. Met LEGO bouwde ik een tal van huizen. De één groter dan de ander. Maar groot? Nee, dat zou van mij niet hoeven. Ik stelde me altijd voor in een bosrijk gebied te wonen, zoals veel sprookjesfiguren. In alle rust, minding my own business. En stel je eens voor, wat voor mooie verhalen er in zo’n omgeving kunnen ontstaan? Win-win…

Aan de rand van de stad

In het bos zou nu achterhaald zijn, want een connectie met ‘die fijne grote stad’ mag er wat mij betreft altijd blijven. Want ik hou van terrasjes en vind het fijn om makkelijk ‘ergens te komen’. Aan de rand van een stad, met wel wat verbinding met de natuur? Ja, waarom niet? Zo hou je tenminste ook verbinding met de rest. In een woongemeenschap? Die ontstaat vanzelf wel…

Het wordt dan ook een mooie ontdekkingstocht, want ik besloot dat ik me verder ga verdiepen. Zou zo’n tiny house écht iets voor mij zijn? Wie weet….

Reageer op dit artikel

avatar
  Subscribe  
Abonneren op