In sommige studentensteden zijn de introweken weer volop van start. Dat betekent dus een weekje ongegeneerd zuipen, ontgroeningen met je dispuut en met een brakke kop in de collegebanken kennismaken met je nieuwe studiegenoten en slb’er. De introweken zijn al zo oud als de weg naar Rome en ook mijn jaargenoten deden eraan mee. Maar waar was ik?

Ik verblijdde m’n klas pas met m’n aanwezigheid vanaf het moment dat de boeken opgehaald konden worden. De introweek heb ik dan ook niet aan meegedaan. Niet bij de HU, niet bij Fontys. Een hele week van huis om van kroeg naar kroeg te zeulen, zag ik niet zo zitten. Want in de jaren ervoor had ik de nodige verhalen over excessen rond de beruchte ontgroeningen gehoord. 

Excessen

Zo waren er aan het begin van de zero’s nogal wat misstanden bekend geworden. Herinner je je die student nog die met z’n kop in de plee werd gestopt in 2003, terwijl hij al langere tijd niets te drinken heeft gehad? Of in 2005, toen een student in coma raakte en een hersenoedeem heeft opgelopen?

Nou nee dus, dat zag ik allemaal niet zitten. Ik hoef niet zo nodig naar de pijpen van een stel ouderejaars te dansen om mijn loyaliteit te laten blijken. Daar zijn ook andere manieren voor. Volgens mij ben ik daardoor al stevig ontgroend.

Het kan toch anders

Althans, dat was mijn gedachte toen. Want regelmatig zie of hoor je wel iets over introweken voorbij komen. Het blijkt dat het ook anders kan; met elkaar ‘de boer op’ en achteraf gewoon gezellig feesten. In Utrecht, Eindhoven, Tilburg, Den Bosch en Sittard heb ik ze altijd zien lopen en in Maastricht is de inkom eveneens een waar feest.

Achteraf heb ik dan toch wel spijt dat ik het nooit heb gedaan…

Reageer op dit artikel

avatar
  Subscribe  
Abonneren op