Chris goes healthy: het gevecht tegen snelle koolhydraten

35 0

Ten einde raad stond ik onlangs in de supermarkt. Het is de zoveelste keer dat ik namelijk half in slaap val van mijn huidige eetgewoontes. Of het nu een tarwe- of volkorenboterham is met wat lekkers erop, een half uur later kun je me opdweilen. Letterlijk.

Het klinkt heel gek, maar het ontbijt is mijn favoriete maaltijd. Heerlijk ‘s-morgens een goed ontbijt maken met het liefst alles erop en eraan: zowel harde als zachte broodjes, verschillende soorten beleg en het liefst een gebakken of gekookt eitje (halfzacht!) erbij. Zodat je goed aan je dag kunt beginnen. Zou je denken.

Nee, want halverwege de ochtend komt m’n eerste inkakmomentje al. Het is nog niet heel erg, maar je voelt gewoon dat je om de haverklap een bakkie troost of in ieder geval een oppeppertje nodig hebt. Tel de lunch – ook vaak een maaltijd om met of zonder collega’s van te genieten – daarbij op en je hebt de Slaapbingo te pakken.

Bij één keer denk je: ‘heb ik vannacht soms belabberd liggen pitten?’ Bij de tweede keer  begint de schoen toch te wringen en bij de derde keer zouden de alarmbellen als metershoge kerkklokken toch af moeten gaan. Maar nee, niet bij deze kerel. Niet nadenkend dat al die tarweproducten misschien toch niet zo gezond zijn als dat iedereen zegt, bezondig ik me ten volle aan een overvloedig ontbijt. Vergetend dat niet alleen ‘de geest’ (want die is er dol op), maar ook het lichaam er wat aan moet hebben (en die is dus niet blij).

En daar stond ik dan, ten einde raad in de supermarkt. Voor het vak ‘ontbijtgranen’, want nog een keer die slaapverwekkende spullen: nee danku. Mijn oog valt op een klein pakje havermout a € 0,50. Eigen merk? Geen idee, maar het belandt in mijn mandje. Net als een pak rijstwafels. Alsof ik ‘t echt niet meer weet.

De volgende ochtend. Op de één of andere manier ontbijt ik meestal pas rond 09:00 uur, maar vandaag besloot ik ineens een uurtje eerder te ontbijten. Een bakje havermout en een rijstwafel. In slaap gevallen ben ik niet. Sterker nog, ik ben springlevend en actiever dan ooit! Had ik dit ‘sportontbijt’ maar eerder ontdekt, in mijn zoektocht naar langzame koolhydraten.