Vijf jaar had ik een website over Harry Potter, twee en een half jaar eentje over popcultuur. Maar mijn favoriete scene uit de eerste films heb ik nooit gedeeld bedacht ik me laatst. Bij dezen dan! Maar ik waarschuw alvast, het gaat om een ander belangrijk persoon uit het leven van ‘De Jongen Die Bleef Leven’ en twee: try not to cry…

Severus Snape kennen we allemaal (natuurlijk) als de wat duistere leraar toverdranken (en later Verweer Tegen de Zwarte Kunsten) in de zeven Harry Potter films. Hij en Harry lijken niet door één deur te kunnen, maar dat heeft een diepere oorzaak.

Ooit was Snape verliefd op Harry’s moeder Lily en hij was degene die haar aantrof toen ze vermoord was door de boosaardige tovenaar Voldemort. Dat hij altijd een warm plekje in z’n hart had voor zijn vroegere – roodharige – muse, is te zien in de laatste film waaruit blijkt dat hij dezelfde patronus (met de spreuk ‘Expecto Patronus’ tovert men in de film een dier uit de staf) als Harry’s moeder.

De rest van de scene toont daarmee het échte karakter van de normaal zo grommerige toverdrankleraar. Snape haalt het einde van de film niet, want ook hij is het slachtoffer van Voldemort. Harry Potter vernoemd uiteindelijk één van z’n kinderen naar Snape.

PS. Snape is ook m’n absolute nummer 1.