Lekker dan! Ben je onder naar Hoorn voor de opening van een tentoonstelling, knalt Prorail er lekker even een seinstoring doorheen. Complimenten, guys. Ik snap dat jullie ook een stuk werkverschaffing moeten doen en dat we dit te danken hebben aan het feit dat we alles gratis willen hebben, maar vandaag behoor ik even niet tot die groep. Ik heb een afspraak waar ik op tijd moet zijn. Op.Tijd.Ja? 

Goed, ik snap ook wel dat die seinstoringen niet expres opgewekt worden. Dat we niet naar Prorail moeten kijken maar naar de keuzes die we met z’n allen hebben gemaakt door op bepaalde partijen te stemmen. Dat we ervoor gekozen hebben om in asfalt te investeren en bij het spoor zeggen ‘wel de lusten, niet de lasten’. Ja, alles valt op onszelf terug te voeren.

Maar toch, Prorail, NS en andere vervoerders hebben er mooi mee te dealen. De één moet ermee omgaan en zien hoe ze de boel goed kan regelen mét storingen (anders kan je een hele storingsploeg richting UWV sturen, da’s ook weer niet de bedoeling) en de andere twee moeten erover communiceren én terugbetalen als het eropaan komt. En vooral in dat eerste zit bij de tweede in het rijtje een probleem.

Goed om te weten, ik zit in een vierbaks dubbeldekker zonder conducteursruimte en dat betekent dat er tenminste een conducteur aan boord zou moeten zijn. Waar de beste man of vrouw zich bevindt is een raadsel, en ook NS-reisplanner is niet bepaald informatief. Nee, want als je aangepaste adviezen gaat tonen is ofwel de storing al opgelost ofwel lopen al je reizigers naar de concurrent. Fair enough…

Alleen daar heb ik aan boord op dit moment geen fluit aan, want ik moet me op Eindhoven zodadelijk maar zien te redden. Een extra servicerondje is wel zo handig. Of nog beter: een intercom, dan hoeft er niemand door de trein te lopen. Maar nu is er maar één kreet die ik kan roepen:

HELP!