Het was woensdag leuk in Hoorn, maar raak op het spoor. Een seinstoring gooide flinke roet in het eten. Inmiddels heeft een vriendelijke medewerker van Prorail haar excuses aangeboden voor al dat roet in de maaltijd, maar ja: daar kom je niet op tijd mee op bestemming.

Aangekomen op Eindhoven, ik snapte er geen fluit meer van. De omroep aan boord van de trein die me tot eerdergenoemd station bracht, was niet bijster interessant en een conducteur was niet te vinden, schreef ik zelfs. Ook de stationsmedewerkers stonden er – zo leek – zich af te vragen ‘wat ze nou in hemelsnaam moesten’.

Maar gelukkig zijn er altijd pro-actieve conducteurs te vinden, die meteen z’n smartphone pakte en keek wat de snelste route was na uitgelegd te hebben dat ik naar een opening moest. Omreizen via Rotterdam en vervolgens met de Intercity direct naar Amsterdam Centraal. ‘Maar daar moet ik toch een toeslag voor betalen’, vraag ik hem. De conducteur kijkt me geruststellend aan: ‘waarschijnlijk is het hartstikke druk dan, of je overlegt even van tevoren’. En hoewel meerdere mensen ook maar via Rotterdam reizen, had ik zelfs een geheel eigen zitplek!

Net voor Tilburg roept een andere conducteur de aankomst om en wijst reizigers richting Amsterdam erop dat ze ‘gewoon meereizen naar Rotterdam en dat ze later verdere informatie krijgen’. En nou komt het, de onsterfelijke woorden van de beste man: ‘u moet niet in de reisplanner krijgen, want die is tegen u aan het liegen!’
Ik mag dat wel: een conducteur die duidelijk maakt welke ‘tools’ reizigers hebben en welke ze beter niet kunnen gebruiken. Dit signaal van deze conducteur zou eveneens een signaal voor de afdeling Communicatie van NS zijn; sneller de juiste informatie publiceren in de reisplanner of NS.nl. En deze man verdient een bloemetje.

Aangekomen op Rotterdam Centraal. Ik maak definitief de keuze om inderdaad met Intercity direct verder te reizen. Is toch weer een tijdswinst van 30 minuten! Voor de zekerheid besluit ik toch maar een toeslag te kopen voor de trein. Eenmaal gekocht, vraag ik de conducteur van die trein of ik het goed heb gedaan (dit was ook voor mij de eerste keer). Gelukkig.

‘Hey! Jij komt vanaf Eindhoven hé? Geef je kaart eens?’ Toeslag geannuleerd: dit ritje kreeg ik cadeau. ‘je hebt al genoeg ellende gehad!’ waren zijn woorden. Wat een topper.

En als de trein eenmaal rijdt, bedenk ik me: ‘er zitten er daar bij NS echt wel een stel toppers tussen’. After all bleek ik zelfs nog op tijd te zijn! Ik neem mijn hoedje voor deze lieden dan ook graag af en zeg: chapeau!