‘Als ik er toevallig iets leuks zie, dan koop ik het gewoon’, is één van de reacties die ik uit mijn omgeving kreeg over het hele verhaal waarin vier vrijwilligers naar het programma Onrecht stapten om medewerkster Anita D. te confronteren met het een en ander. En er zijn er meer, die de stichting een hart onder de riem steken.

Inmiddels is er namelijk een handtekeningenactie begonnen. Of die door de winkel is gestart is niet bekend, maar wat wel duidelijk is is dat er nog voldoende mensen zijn die D. en haar collega’s steunen. In totaal hangen er twee volle handtekeningenlijsten, maar gek genoeg zijn de aangiften (nadat ik er op AchWat over geschreven had) verdwenen.

En ook als ik een rondgang maak door Sittard, hoor ik over het algemeen geen verhalen waaruit blijkt dat die winkel géén volle zalen meer trekt. Zo laten meerdere inwoners me weten ‘gewoon ‘Bie de Tantes’ te blijven komen. Eén inwoner is zelfs nog stelliger: ‘als ik iets leuks zie dan koop ik het en het boeit me niet wat er met het geld gebeurt’.

Tja, zo kan het ook.

Overigens, mocht je je afvragen waarom ik de naam van de betreffende persoon afkort, ook zij heeft recht op privacy. Wie overigens nog de aanleiding van alle ellende wil lezen, klikt hier.