En toen kwam er ineens een vrijwilligersfunctie voorbij op het internet. Je bent volop bezig in Rotterdam om visitors die daar meedoen aan een wedstrijdje zingen te begeleiden. Die wedstrijd is het Eurovisie Songfestival en de functie is ‘delegation host’. Velen gaven zich al op. En ik ben één van hen. 

‘What the bleep’, hoor ik je nu denken, ‘moet jij in HEMELSNAAM op het Songfestival’.

Inderdaad, ik ben zo lijp geweest om door alle ontberingen – niet betaald worden, reis en dergelijke zelf regelen maar wel gratis eten en drinken – heen te kijken en te zien wat er allemaal in de toekomst kan liggen. Creatievelingen pur sang bij elkaar. Artiesten met entourages die ondanks dat ze samen strijden, vooral bezig zijn met wat ze het liefste doen: muziek maken.

En dat is mooi om aan bij te dragen. 

Ze meenemen op hun ‘spirituele reis’ door de dagen heen. Het ene moment ze een hart onder de riem steken, het andere moment een bammetje met ze eten. Dan weer een keer zeggen: ‘come on, you can do it’, om vervolgens ze even aan te horen, dat ze wellicht ‘toch hun moeder, vader, kind of hond missen’. Want ze zijn in een vreemd land, vergeet dat niet. 

Je bent niet alleen delegation host om puur de technische handelingen te doen of om koffers te sjouwen, je wil een band opbouwen. Ze het gevoel geven dat ze in goede handen zijn. Ze het gevoel geven dat ze ‘thuis’ zijn. Je bent meer dan een host, je bent een soort ‘vriend’: er zijn als iemand het even niet meer ziet zitten. Even een arm om iemand heen slaan en zeggen: ‘het komt goed’. Samen het verlies delen, samen de overwinning vieren.

Wie weet, ben ik een ‘guide’ voor enkelen die komen optreden tijdens het Songfestival. Een vleugje Limburgs daar in Rotterdam met een hoop fun. Met bij het afscheid natuurlijk de vraag: ‘laat even weten als je veilig thuis bent’. Op naar een fantastische ervaring.

Ook iets voor jou? Klik hier.