Ben je geadopteerd? Ken je je echte ouders? Heb je al een reis terug gemaakt naar India? Nee, moet je dat niet doen? Het zijn slechts enkele vragen die regelmatig gesteld worden over mijn adoptie. En keer op keer leg ik uit, dat een reis naar mijn zogenaamde roots nog niet in de pijplijn zit. Misschien omdat ik het begrip ‘roots’ anders uitleg dan alle anderen.

Waar ik ook mensen leer kennen, bij elke gelegenheid wordt die vraag me wel gesteld. De reacties als ik mensen vertel dat ik geen Indiase, maar Nederlandse ouders heb zijn onbeschrijflijk; scheve gezichten, vertwijfeling: alsof je mensen in hun comfortzone aantast, weet je wel? Tot ik uitleg dat ik geadopteerd ben.

Om even wat dieper in te zoomen: op 1 november 1983 kwam ik ter wereld. Het was een dinsdag, voor zover ik weet. Maar op 16 december, datzelfde jaar, kwam ik pas naar Nederland. En vader en moeder hebben – in de aanloop er naartoe – een hoop bureaucratie voor de kiezen gehad.

De volgende vraag is dan eigenlijk wel ‘logisch’: ‘ben je al een keer terug geweest naar India?’ En telkens moet ik die vraag ontkennend beantwoorden. Sterker nog: het zit er (voorlopig) ook (nog) niet in. Want volgens mij gaat het begrip ‘roots’ veel verder dan alleen dat stukje dna dat ik toevallig deel met iemand aan de andere kant van de wereld.

Mijn roots zijn gevormd door de mensen op mijn pad. Vanaf het moment dat ik ter wereld kwam, maar nog meer toen ik alhier arriveerde. Mijn roots zijn gevormd door de kennis, een stuk geloof, hoop en liefde die ik gekregen heb. Het stukje dna dat ik toevallig deel met een ander, is slechts een onderdeeltje.

Voor mij draait het niet om ‘biologisch’ en ‘bloedband’, want wat heb je eraan als anderen juist een bijdrage hebben geleverd aan een leven, dat misschien – als ik niet geadopteerd was – wel te grabbel was gegooid, als ik bij die bloedband was gebleven? Want kijk waar ik nu sta; mbo4 gediplomeerd, zelfs 3 jaar hbo gedaan. Op veel fronten nog lerend, maar stapje voor stapje verder komend. Had ik dat daar ook gedaan? Net als het gezegde ‘familie kies je niet’. Familie kies je onbewust denk ik wel, anders had ik nooit zulke lieve ouders.

Een ‘rootsreis’ zit er dan ook voorlopig niet in. Nou, als ik een rootsreis zou maken, zou die allereerst naar de Veluwe gaan. Daar waar ik elf jaar met veel geluk en plezier heb gewoond, en met liefde naar terug zou willen. Maar als we het over ‘India’ hebben, gaat ‘Argentinië’ als reisbestemming voorlopig even voor…

En natuurlijk ben ik mijn biologische ouders (onbekend is wie, ik ben te vondeling gelegd) dankbaar dat ze me ter adoptie hebben afgestaan. Een beter ‘cadeau’ hebben ze me niet kunnen geven.

Dus,

“bahut” (बहुत)

Foto: één van mijn eerste foto’s ooit. Van India naar Nederland – 16 december 1983. (C) Chris de Boer, gelieve deze foto niet voor eigen doeleinden te gebruiken.

1
Reageer op dit artikel

avatar
1 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
1 Comment authors
rachel Recent comment authors
  Subscribe  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
rachel
Gast

mooi verhaal 😉